ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΥΡΟΣ ΖΩΝΗΣ , από τα διαδραστικά σχολεία

Η συχνότητα συντονισμού (f₀) του κυκλώματος L-C δίνεται από τη σχέση:

f0 = ω02π =     1    2π√LC

(6.21)

Συνεπώς, αν γνωρίζουμε τις τιμές των (L) και (C) μπορούμε να υπολογίσουμε τη συχνότητα συντονισμού του κυκλώματος (L-C).

Το πηνίο (L) όμως και ο πυκνωτής (C) επιλέγονται ώστε η συχνότητα συντονισμού (f₀) του κυκλώματος (L-C) να συμπίπτει ή να είναι παραπλήσια της συχνότητας του σήματος εισόδου (f_C) το οποίο επιζητούμε να ενισχύσουμε.

Το συντονισμένο κύκλωμα (L-C) παρουσιάζει και έναν συντελεστή ποιότητας Q₀ ο οποίος ορίζεται από τη σχέση:

Q0 = ω0LR = 2πf0LR =     1    2πf0RC

(6.22)

όπου R η ωμική αντίσταση των στοιχείων και καλωδιώσεων του κυκλώματος (L-C).

Εύρος ζώνης διέλευσης συχνοτήτων

Οι ενισχυτές σημάτων (τάσεων, ρευμάτων) αποτελούν και συστήματα αυτομάτου ελέγχου (Σ.Α.Ε.). Πολλές φορές, επικεντρώνεται το ενδιαφέρον μας στην ενίσχυση σημάτων εντός ορισμένης περιοχής συχνοτήτων (f). Για το λόγο αυτό καταφεύγουμε στους συντονισμένους ενισχυτές, οι οποίοι συναντώνται και στα κυκλώματα των ραδιοφώνων και των τηλεοράσεων.

Ένας ιδανικά συντονισμένος ενισχυτής ενισχύει εξίσου το σήμα εισόδου εντός μιας περιοχής συχνοτήτων (f₂ - f₁). δηλαδή για κάθε συχνότητα μικρότερη της f₁, αλλά και κάθε συχνότητα μεγαλύτερη της f₂ η απολαβή είναι μηδέν.

Στην πράξη δεν υπάρχουν ιδανικά συντονισμένοι ενισχυτές, αλλά μας βοηθούν για τον ορισμό ορισμένων μεγεθών όπως του εύρους της ζώνης διέλευσης συχνοτήτων (BW).

Το εύρος της ζώνης διέλευσης συχνοτήτων (BW - Band Width) ορίζεται ως η διαφορά των δύο συχνοτήτων αποκοπής (f₁) και (f₂). Δηλαδή:

 

BW = f₂ - f₁

 

Η κεντρική συχνότητα f_C, (center frequency) του εύρου ορίζεται από τη σχέση:

fC = f1 + f22